Dag 17 en 18: De Pacific Coast Highway

Date: 2004.08.20 | Category: Reisverslag Californië 2004 | Tags:

Vandaag en gisteren stonden in het geheel in het teken van de Pacific coast highway.
Vertrekkend vanuit San Francisco reden we richting L.A. met een tussen stop in Arroyo Grande (Pismo Beach).

We vertrokken dinsdag ochtend rond een uur of tien, we reden eerst nog even snel langs een mall om een kop koffie en wat croissants te halen. Vervolgens zochten we de Pacific Coast highway op om naar het zuiden te rijden.

Nog voordat we San Francisco uitreden viel het al op dat er veel mist hing boven de kustlijn. De hoger gelegen delen van S.F. waren soms in het geheel verborgen achter een dikke laag mist, welke zich uit de baai om hoog trok via de bergen die delen van S.F. omsluiten.

De Pacific Coast Highway is niet wat je als Europeaan verwacht van een snelweg. Het is geen vierbaans race baan maar, een kronkelend bergweggetje is vaak een betere omschrijving. Onderweg stoppen we geregeld om foto’s te maken van het fantastische uitzicht. De verhalen die we gehoord hadden over de Highway zijn nimmer gelogen, de beelden die we voor ogen kregen waren werkelijk oogverblindend mooi.

Met een gemiddelde snelheid van slechts 35 mijl per uur duurde alles echter wel langer dan we verwacht hadden. Na een tussenstop bij een taco toko in Sand City, waar we een extreem ranzige kip quechidilla naar binnen proberen te werken, merken we dat we nu toch wel moeten gaan door rijden om voor het donker binnen te zijn. Omdat we niet wisten of de highway nog lang een kronkelende berg weg zou blijven, zagen we het niet zitten om deze s’avonds te rijden.

Halverwege de rit onderbreken we deze nog even om te stoppen bij Point Loma, dit State reserve biedt een beschermde leef omgeving voor verschillende wilde dieren maar met name de zeeleeuwen en de zeeotters worden hier extra beschermd. Op enkele rotsen vlak voor de kust zie je Zee leeuwen hun ding doen, wat eigenlijk niet meer is dan luieren. Helaas zien we geen zeeotters, maar met de gedachte in het hoofd dat de $ 8,- aan entree gelden goed terecht komen, vinden we dat niet eens erg. Hoewel Point Loma dus een beschermd natuurgebied is, kan je hier dus niet terecht met de Nationale Park pas. Ook hier maakt de bureaucratie het onderscheid, is het een State reserve dan heb je pech, is het een National Park of Reserve dan heb je geluk en kom je er wel in zonder extra te betalen.

Na de verfrissende wandeling bij Point Loma vervolgen we onze rit, we proberen het tempo iets omhoog te schroeven. We rijden iets harder en stoppen helaas iets minder vaak.
Wil je de Pacific Coast Highway dus gaan verkennen, doe het dan in 3 dagen in plaats van de 2 dagen die wij er voor gereserveerd hadden, het gaat dan een stuk relaxter en je krijgt er heel veel mooie plaatjes voor terug.

Uiteindelijk kwamen we rond half acht, in de schemering, aan bij ons hotel in Arroyo Grande. We checken snel in en gaan dan op zoek naar een restaurant, onze maagjes begonnen toch wel wat te knorren na zo’n lange rit en met slechts een halve quechidilla als lunch. We komen al snel terecht bij een Amerikaans steakhouse. Bij binnenkomst valt de grote hoeveelheid opgezette dieren meteen op. Toen we door het restaurant naar ons tafeltje liepen viel het ons op dat sommige mensen wel erg grote stukken vlees op hun bord hadden liggen. Nadat we de “Daily special” te horen kregen van onze serveerster begrepen we waarom, met een 8 ounce steak, 4 beef barbecue ribs en een halve kreeft begrepen we het, dit moet meat lovers paradise zijn.
We bestellen beschaafd een normalere portie van de kaart en smikkelen ons buikje rond. Verder aanschouwen we hoe de Amerikanen die de “Daily special” niet opkrijgen hun doggie bags vullen en tonnetje rond weer heen gaan.

Na het eten keken we voldaan nog een paar programma’s op Animal Planet, we vielen vervolgens heerlijk in slaap.

Voor vanochtend stond het laatste deel van de Pacific Coast Highway op het programma. We vertrekken vanuit Arroyo Grande richting L.A.

Hoewel dit stuk ook zeker zijn charme heeft is het beslist een stuk minder mooi dan het deel tussen S.F. en Arroyo Grande. Het landschap bestaat voor een groot deel uit landbouwvelden met daarop aardbeien.

Helaas was tussen Lompoc en Santa Barbara de Pacific Coast highway afgesloten in verband met wegwerkzaamheden. We werden omgeleid via de 101 Interstate, deze weg bleek echter ook niet geheel vrij van werkzaamheden. Halverwege de snelweg, werden we door een politie wagen gesommeerd te stoppen en werd de snelweg voor 20 minuten stil gelegd. Er bleken bermwerkzaamheden, hoewel bergwerkzaamheden is eigenlijk een betere omschrijving. Om te voorkomen dat er rotsen op de auto’s zouden vallen, werd de weg dus afgesloten.

We deden vandaag ook Santa Barbara aan, het stadje bekend van de gelijknamige soap opera. Het bleek een erg leuk stadje te zijn, via de kust strook, waar we onze lunch nuttigden reden we richting het centrum. We parkeren de Chevy en struinen in de main street langs de ramen van de diverse boetiekjes en andere winkels. Er is hier echt voor ieders wat wils, van de grote ketens tot de alternatieve winkeltjes en kunst galerijtjes. Al met al een erg leuk plaatsje om even aan te doen.

Vanuit Santa Barbara vervolgen we onze weg richting L.A. waar we rond de avond spits aankomen. Na enkele kilometers file rijden (kunnen we vast wennen voor als we weer terug zijn) komen we om 18:30 in het hotel aan. Moe van het rijden besluiten we de tegen over het hotel gelegen Taco Bell te proberen. Helaas bleek dit geen succes te zijn. Dan nog maar een keer een Pizzahut pizza bestellen, in dezelfde toko.